Η καλή εκδοχή και ο ελληνικός ποιμενικός

Ψιτ! Πάλι εδώ? Βέβαια βέβαια! Λοιπόν, το soundtrack τούτης της συναρπαστικής όσο και γενναίας ανάγνωσης σήμερα, σαν κορίτσι που του έταξαν μονόπετρο, θέλει Playground Noise… όλο το δίσκο και άστο να παίζει… θα καταλάβεις μετά… έλα… είπαμε. Πας δίπλα, myspace κτλ κτλ…

Αν στο ΙΙ γέλασες και στο ΙΙΙ δάκρυσες πάμε καλά. Σ’ έχω. Τώρα θα τσαντιστείς. Την καλή εκδοχή θα στην εξηγήσω αργότερα. Αν καταλήξω ότι σε αφορά. Σε ότι με αφορά, οι ευχές και η οποιαδήποτε αισιοδοξία αναφέρεται σε ένα το πολύ 10% των εκεί έξω. Για τους άλλους ισχύει ολόψυχα το έξω από δω. Τους προτρέπω με δόξες και τιμές, να ξεκινήσουν με τα cayenne τους και την ανδρική (παρατρίχα) δίχαλη σαγιονάρα εξόδου που αναδεικνύει μια σέξι εκδοχή του ‘κορίτσι μύγδαλα’, να απελευθερώσουν καμιά αλύτρωτη, μπας και συνεχίσουμε με την ησυχία μας τα ανθελληνικά μας σχέδια συνομωσίας και αλλοτρίωσης.

Ελληνικός ποιμενικός, συναρπαστική ράτσα! Φώναξες για το αβέρωφ τρομάρα σου. Θυμήθηκες ένδοξα κάτι περίπου και θύμωσες με εκείνους τους βρωμιάρηδες τους πλούσιους για τον τσαμπουκά του ευρώ τους - όσο για την αξιότιμη κυρία Πως την λένε να δεις? (που έκανε τα panta να μοιάζουν δεσποινίς) δεν έχω κανένα σχόλιο… τα ΑΜΕΑ αξίζουν την φροντίδα μας και την αγάπη μας - . Για τα συνθήματα των golden eggs στο 2^ο δημοτικό σχολείο Ν. Φαλήρου ούτε λέξη. Και κοίτα καλά τι θα πεις διότι αν υποψιαστώ ότι τα παιδάκια αρχίσουν να με ρωτάνε σε πόσα αρώματα κυκλοφορεί το σαπούνι από μετανάστες, θα φάει η μύγα ‘αυτόνομο’ και το κουνούπι επωμίδες. Άσε που μου κάνεις χάλια το πεζοδρόμιο με τα πούπουλα από την περικεφαλαία. Πρέπει εδώ να σου πω βέβαια πως εμένα μου αρέσεις ξυρισμένος γιατί μου θυμίζεις ένα videogame με κάτι αντίστοιχης αισθητικής πλάσματα που συνήθιζα να κάνω κιμά με την πιστόλα μου, και ειλικρινά με συγκινείς με τους συνειρμούς της κατά τ’ άλλα μάλλον προβληματικής παιδικής ηλικίας μου.

Αστείε έλληνα (με μικρό ε)! Είχες τους καλύτερους δίπλα σου. Δεν τους πήρες μυρωδιά. Τώρα που λείπουν και δεν σ’ ενοχλούν, τους τιμάς όπως χτυπάς παλαμάκια στα λαικότροπα κέντρα πολιτιστικής διάχυσης. Και φυσικά για να μην έχεις πάλι μπλεξίματα, δεν υπάρχει κανείς να τους διαδεχτεί, λές εσύ τώρα. Είσαι πολύ διαβασμένος (αγόρι βαρβάτο εσύ), πολύ καλά πληροφορημένος, πολύ συνειδητοποιημένος και πολύ έλλην (με μικρό). Τα ξέρεις όλα και με συναρπάζεις. Έχεις πάντα 3 κατεβατά επιχειρήματα με παραπομπές σε βιβλία ανά δύο ατάκες και μου ματώνεις την αυτοπεποίθηση – σε παρακαλώ όχι άλλο με τσάκισες λυπήσου με - . Νιώθεις και εσύ την μοναξιά του σοφού και φτιάχνεσαι τα βράδια με βυζαντινούς δον κιχώτες στο πιο ορθόδοξο – δηλαδή η μπέρτα αλλάζει μη φανταστείς τίποτα τρελό - . Πας ασορτί συνήθως με μπάρες 50κιλες, αποτρίχωση ανάλογα με την επαγγελματική κατάσταση ή το πόσο πέτυχε το εξτένσιον στην γλυκύτατη ‘θα σε κάνω μάνα μωρή’ θαυμάστρια, πας σε λαικές ταβέρνες με ύφος σαν να μπήκες στο (κάνας εβραίος θα το’ χει) Χίλτον και απαιτείς να γίνουν γαλανόλευκα τα γούδυς μιας και σου αρέσει πολύ το πρασινομπίφτεκο...

Αστείε έλληνα! Για να νιώσεις ότι πας κόντρα στο ρεύμα, μυήθηκες στα ανύπαρκτα μυστικά του δον Χουάν – όχι δον Ζουάν - (συνάδελφος απλώς) και ψώνισες (θύμα παραπλάνησης) κάτι στυλ πεγιότ για να την βρεις εναλλακτικά και να’ χεις να πουλάς τρέλα στα κοριτσάκια τύπου ‘θέλω να ξέρω’ μπας και βρεις παρτενέρ τσι προκοπής. Για την ιστορία, ο μόνος που γνωρίζω να είχε τα’ άντερα να πειραματιστεί επαρκώς στα πυροβολημένα άνωθεν μυθεύματα τώρα είναι ιδιοκτήτης loft 1x2 σε πάρκο δραστηριοτήτων και περισσυλογής για γκοθάδες. Μυήθηκες σε αφόρητα ανύπαρκτες λέσχες και κρυφές ομάδες που ακόμα τσακώνονται αν είναι 500 ή 400, που αν τύχει και δεν χτενίζονται, πρόκειται οσονούπω να απελευθερώσουν το λαουτζίκο από την φτώχεια και τη λατέρνα – ά ναι! Και τον καπιταλισμό - και που φυσικά είναι τόσο κρυφή η δραστηριότητά τους που υπάρχουν μόλις 1345 -kati son- συγγραφείς με αποκλειστικές πληροφορίες και έγγραφα ενσαρκώνοντας το αμίμητο ‘πιστεύω άρα είμαι βλαμμένος’! δηλώνεις αναρχικός, αντι-εξουσιαστής, νομίζεις ότι έμαθες τι είναι αυτά, έχεις αντίσκηνο, δεν έχεις ακουστά τον gobrovitz (αν γράφεται έτσι δεν θυμάμαι), ακούς underground και ψάχνεις για το κατάλληλο tattoo με ιδεογράμματα που πια λόγω ζήτησης έχουν δώσει στον κινέζο τουλάχιστον άλλα 34 γράμματα να έχει να παίζει – δες τον Κομφούκιο με άλλο μάτι - . Είσαι ζεν και με ταράζεις (ωραίος δίσκος βασικά), είσαι και πολύ φενγκ σούι μάνα μου και έχεις πλακωθεί τελευταία στις πιλάτες και στα σπα… τα σπάς!

Αστείε έλληνα! Εγώ ως γνήσιο τέκνο μηδενιστικής ωραιοπάθειας, οφείλω να σου πω πως είσαι ένα και το αυτό. Αν κατάλαβες ότι οι δύο παράγραφοι άνωθεν μιλάνε για δύο ξεχωριστές φυλές, ήδη με κάνεις να γουργουρίζω από ρίγη ικανοποίησης για τις αναπόφευκτες συνέπειες της βλακείας σου. Θα σου πω ωστόσο για εκείνο το 10% που αν και δεν πιστεύω ότι με θέλουν στην παιδική χαρά τους καθότι ο ομιλών ημιμαθής και άγαρμπος, είναι το γιασεμί πλάι στο βόθρο της διανόησής σου. Όπως δηλαδή έκαναν οι παλιοί στα πριν την αναπαλαίωση σπιτάκια χωρίς αποχέτευση. Γιασεμί και νυχτολούλουδο. Και νεράτζι στο δρόμο που έπαιζες κάποτε μπάλα και σε κυνηγούσε ο κυρ Ηλίας γιατί είχες κάνει καυτό από καμπύλες το zastava με τα πέναλτι που αστοχούσες.

Το 10% είναι σαν να λέμε μια κρυφή κοινότητα που ζει ερήμην της κενότητάς σου. Είναι μια συνωμοσία των σπουδαίων που θα κληρονομήσει τον οχετό που θα αφήσεις πέφτοντας. Όταν γνωρίζουν δεν μιλούν, όταν δεν γνωρίζουν ρωτούν και όταν ενθουσιάζονται αγαπούν. Είναι η αγκαλιά που δεν αξίζουμε, το φιλί που δεν κερδίσαμε, ο έρωτας που θα μας διαψεύσει. Είναι η καλή εκδοχή των ονείρων που δεν θα πραγματώσουμε. Η καλή νεράιδα που θα σώσει την πριγκηπέσα και θα της βρει ένα καλό παιδί να την φιλήσει και να της περάσει η καούρα απ’ το μήλο. Που ανταμώνει πάντα με χαμόγελο, που χωρίζει πάντα με δάκρυ, που τολμά να αγαπά για τον εαυτό της και όχι τον εαυτό της. Μια γλυκιά εξαίρεση που θα σου έκανε την καλύτερη γιορτή της ζωής σου. Μια σπουδαία παρένθεση στο χάλι που αποκαλείς αισθητική, μια αισθητική περί αγάπης, ύπαρξης, ζωής που σε πνίγει βλαμμένε και δεν έμαθες να κριτικάρεις εντός σου. Ή θα μου πεις ότι δεν πρόλαβες. Πάλι…

Την συνωμοσία των σπουδαίων θα την φυλάξω για μένα και τα παιδιά σου. Θα σε αφήσω να τολμήσεις να γίνεις άξιος να την γνωρίσεις μόνος σου. Αν προλάβεις. Υπάρχει, και θα χαρώ να στο τρίψω στη μούρη όταν τολμήσεις να το διαψεύσεις και αυτό όπως τόσα άλλα στη ζωίτσα σου. Ζει δίπλα, γράφει, διαβάζει, παίζει μουσική. Έχει λόγο, άποψη και δεν φοβάται να την αλλάξει αν κάνει λάθος. Εργάζεται, είναι καλή φίλη, πιστή σύντροφος εκεί που πρέπει και η ζωή της είναι ότι καλύτερο έχει απομείνει σ’ αυτό τον κόσμο για να εξηγήσει τι σημαίνει πραγματικά η αξιοπρέπεια. Είμαι περήφανος που την ξέρω με ονόματα, διευθύνσεις και αρώματα και θα έχω πάντα ένα λόγο να νιώθω ευγνώμων που αν και under qualified υποψήφιο μέλος με γνωρίζει και εκείνη και θα χαρεί να με δει… Ψάξε. Αν προλάβεις…